Miskraam

Als het misgaat

Bloedverlies
Bloedverlies in het begin van de zwangerschap is vaak onschuldig en kan verschillende oorzaken hebben. Tijdens het ingroeien van de bevruchte eicel in de baarmoeder kan er licht bloedverlies optreden (innestelingsbloeding). Door de betere doorbloeding van de baarmoedermond kan er makkelijker bloedverlies optreden na het vrijen, na het hebben van (harde) ontlasting, hoesten of andere lichamelijke inspanning. Dit heeft geen invloed op de zwangerschap en dit kan geen oorzaak zijn van een miskraam. Je kan zelf niets doen om te voorkomen dat een miskraam optreedt.
In de helft van het aantal keren dat er bloedverlies optreedt is er sprake van een miskraam.
Vanaf een zekere zwangerschapsduur van 6-8 weken kan er vastgesteld worden of er sprake is van een vitale zwangerschap door het maken van een echo. De kans op een miskraam na het zien van een kloppend hartje daalt aanzienlijk.

Miskraam
Een miskraam komt vaak voor. Bij 10-20% van de zwangerschappen gaat het mis, nadat de test positief was. Een miskraam is verdrietig, maar niet meteen iets om je zorgen over te maken. Meestal betreft het een ingreep van de natuur omdat er rond de bevruchting iets mis is gegaan.

Het krijgen van een miskraam is een ingrijpende gebeurtenis en wordt door vrouwen verschillend ervaren en verwerkt. Soms pak je de draad van je leven snel weer op, het kan ook zijn dat het meer tijd kost om de miskraam een plek te geven. Het lichamelijk herstel is meestal wel vlot, echter het verwerken begint vaak na 4- 6 weken.

Lees meer over het verloop en verwerking van een miskraam in deze miskraamfolder.